Rozmowa z... Prof. Jerzym Zwoździakiem odcinek #9

Przed Państwem dziewiąty odcinek naszego cyklu Rozmowa z... w której biorą udział Eksperci w branży laboratoryjnej i w ochronie środowiska.

Cykl ten nazwaliśmy: „Rozmowa z...”

CE2 Centrum Edukacji od 2003 roku współpracuje z ponad trzystoma Ekspertami, stąd też idea aby przybliżyć Państwu ich sylwetki i porozmawiać jednocześnie o sprawach, które szczególnie teraz są ważne w naszej branży.

W ósmym odcinku gościem Magdaleny Dziewa jest Prof. dr hab. inż. Jerzym Zwoździakiem

Prof. dr hab. inż. Jerzy Zwoździak

Od ponad 40 lat zajmuje się rozwiązywaniem problemów naukowych, technologicznych, dydaktyką i szkoleniami oraz doradztwem z zakresu szeroko pojętej ochrony środowiska.
Z polskim przemysłem współpracuje od początku lat 80-tych, wykonując liczne opracowania i ekspertyzy oraz projekty wdrożeniowe. Szczególnie specjalizuje się w: ocenach oddziaływania na środowisko, odnawialnych źródłach energii, modelowaniu receptorowym, metodach i technologiach dezodoryzacji w przemyśle i rolnictwie, opracowywaniu sposobów kompleksowej utylizacji odpadów przemysłowych, wdrażaniu skutecznych metod rekultywacji terenów ekologicznie zagrożonych, zarządzaniu i ekonomice w ochronie środowiska oraz ekologistyce.

W okresie swojej pracy zawodowej pełnił ważne funkcje: na Uczelni, dyrektora Instytutu i dziekana Wydziału oraz kierownika zakładu naukowo-dydaktycznego oraz wiele innych, był m.in. doradcą Ministra Ochrony Środowiska, doradcą Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej , członkiem Krajowej Komisji do Spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko, Sekcji Ochrony Środowiska Przyrodniczego KBN, KBN Trzeciej Kadencji, Sekcji Ochrony Środowiska Przyrodniczego KBN, Komitetu Inżynierii Środowiska PAN.
W ostatnim okresie pełnił funkcje vice Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, będąc m.in. odpowiedzialnym za współpracę z Unią Europejską. Był Dyrektorem Wodnym Rzeczypospolitej i Dyrektorem Morskim Rzeczypospolitej. Obecnie jest Dyrektorem Centrum Zarządzania Ryzykiem Środowiskowym i monitoringu ekosystemów Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, członek Rady Naukowej IMGW PIB.

Dorobek naukowy obejmuje ponad 511 prac opublikowanych, w czasopismach krajowych  i zagranicznych lub materiałach konferencyjnych oraz w tym ponad 195 prace niepublikowane, głównie raporty z badań wykonywanych w ramach projektów KBN, Wspólnoty Europejskiej oraz na zlecenie Instytutu Podstaw Inżynierii Środowiska PAN w Zabrzu, Ministerstwa Ochrony Środowiska, i Zasobów Naturalnych, Ministerstwa Środowiska i innych podmiotów gospodarczych. Jest autorem lub współautorem 6 książek naukowych. Ostatnia wydana w kwietniu 2017 r. Obronionych 20 prac doktorskich.

Jak obecnie wygląda stan prawny w Polsce oraz UE?

Związki złowonne występują w trzech zasadniczych grupach: siarkowe, azotowe i węglowe. Ilość wywodzących się z nich substancji jest ogromna. Być może dlatego jest problem z odpowiednim sfomułowaniem rozporządzeń, czy ustawy „odorowej”, która w Polsce ma już swoją historię wdrażania. Wg prawa UE uważa się, iż sprawa uciążliwości zapachowej jest sprawą lokalną, dlatego też na szczeblu UE nie powstaje na dzień dzisiejszy Dyrektywa, która by pokazywała jak wykonywać transpozycję tej dyrektywy do prawa krajowego. Wiele krajów UE poszlo w kierunku wytycznych, które mają określać co należy czynić kiedy pojawia się uciążliwość odorowa. I to na dzień dzisiejszy
w większości krajów się sprawdza.

Uciążliwość zapachowa nie jest izolowana, dlatego być może powstaje trudność, aby odpowiednio sformułować zakres prawny, by on był jasny i klarowny. Przepisy pozwalają określić, kiedy pojawia się uciążliwość, jak i kiedy należy reagować. Praca nad listą i regulacją prawną dotyczącą substancji zapachowo czynnych cały czas trwają.

Podstawa prawna dla kontroli WIOŚ.

Narzędziem podstawowym do wszczęcia postepowania przez WIOŚ jest zawiadomienie o uciążliwości zapachowej, które może być skierowane od społeczeństwa, od urzędu, powiatu, etc.. WIOŚ w postępowaniu musi udokumentować pomiary, charakterystykę z jaką uciążliwością mamy do czynienie, jaki jest wskaźnik tej uciążliwości. Inspektor współdziałając z organem administracji państwowej, rządowej bądź terytorialnej może uruchomić odpowiednią procedurę, która finalnie w przypadku braku współpracy po stronie uciążliwego zakładu, który nie chce wprowadzić odpowiedniego procesu technologicznego, może zarządzić wykonanie przegląd ekologicznego. Przegląd ekologiczny widzimy wówczas, gdzie są braki technologiczne i dlaczego powstaje uciążliwość odorowa. W ostateczności może wstrzymać działanie instalacji.

Obecnie wprowadzane jest zarządzanie odorami. Już poszczególne instalacje obecnie zastanawiają się jak należy przeprowadzić proces zarządzania odorami: należy zidentyfikować źródło, proces technologiczny, jak zlikwidować te uciążliwości.

W dalszej części rozmowy usłyszysz o sposobach pomiarów oraz o tym, na co należy zwracać uwagę aby były one wiarygodne. Porozmawiamy również o branżach najbardziej uciążliwych pod względem odorów. Dowiesz się co to jest tunelowanie modelowe. Posłuchasz o technologiach w ograniczeniach lub likwidacji uciążliwości zapachowej.

Zapraszamy do obejrzenia, odsłuchania „Rozmowy z …prof. Jerzym Zwoździakiem”

Szukaj

Zapisz się do newslettera