Rozmowa z... Piotrem Burmistrzem odcinek #7

Przed Państwem szósty odcinek naszego cyklu Rozmowa z... w której biorą udział Eksperci w branży laboratoryjnej i w ochronie środowiska.

Cykl ten nazwaliśmy: „Rozmowa z...”

CE2 Centrum Edukacji od 2003 roku współpracuje z ponad trzystoma Ekspertami, stąd też idea aby przybliżyć Państwu ich sylwetki i porozmawiać jednocześnie o sprawach, które szczególnie teraz są ważne w naszej branży.

W siódmym odcinku gościem Magdaleny Dziewa jest dr hab. iż. Piotr Burmistrz.

Dr hab. Inż. Piotr Burmistrz - Nauczyciel akademicki Wydziału Energetyki i Paliw Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, specjalista w zakresie technologii paliw, inżynierii środowiska, statystyki i walidacji metod pomiarowych i badawczych. Kierownik lub główny wykonawca ponad 70 prac badawczo-rozwojowych (granty międzynarodowe i krajowe, projekty strategiczne i celowe, zlecenia na rzecz podmiotów przemysłowych) i kilkudziesięciu ekspertyz z zakresu technologii paliw, koksownictwa, oczyszczania gazów i ścieków przemysłowych, inżynierii środowiska, analizy śladów środowiskowych, monitorowania emisji gazów cieplarnianych i innych zanieczyszczeń. Autor i współautor 116 publikowanych prac naukowych (artykuły, książki, monografie), 68 wystąpień konferencyjnych i kilkunastu wdrożeń przemysłowych, patentów oraz recenzent krajowych i międzynarodowych czasopism naukowych.

Carbon foot print  jest rozumiany jako sumaryczna emisja bezpośrednia i pośrednia, w całym cyklu życia produktu, wyemitowanych gazów cieplarnianych. Czyli jak to się w skrócie mówi „od kołyski aż po grób”. Taka jest idea śladu węglowego. Analiza śladu węglowego opiera się na analizie i bilansowaniu pewnych procesów w całym cyklu jego życia. Oczywiście są dokumenty, które regulują w jaki sposób liczyć ślad węglowy, jak tej analizy dokonywać. Pierwszym takim dokumentem, jest specyfikacja, standard brytyjski – Publicly Available Specification - PAS 2050.  Oczywiście są i inne standardy – normy ISO 14067 [ISO, 2018], metodyka LCA (Life Cycle Assessment) opisana w normach serii 14040. Najnowszą i najdokładniejszą metodą obliczania śladu węglowego, jest norma ISO 14067:2013. Standard ISO 14067 bazuje na innych międzynarodowych normach. W zakresie określania ilościowego śladu węglowego opiera się on na wspomnianych już wcześniej normach ISO 14040 oraz ISO 14044, opisujących metodykę oceny cyklu życia produktu, zaś w obszarze komunikowania wyników obliczeń – na ISO 14020 i ISO 14024 dotyczących ogólnych zasad etykietowania i deklaracji środowiskowych.

Porównanie różnych wartości śladu węglowego dla tego samego produktu, czy dla tego samego procesu, czy nawet dla pojedynczego człowieka, jest bardzo skomplikowane, dlatego właściwszym jest używanie określenia analiza śladu węglowego, a nie obliczenia śladu węglowego. Dokładne określenie granicy analizy śladu węglowego jest kluczowe i z jakiego powodu. Trudno jest porównywać ślad węglowy w różnych zakładach ponieważ są równe procesy. Ważne jest wykonywanie takich analiz dla danego produktu i firmy rok do roku. Niepewność w analizie śladu węglowego jest również określona normami. Wszystko uzależnione jest od sposobu bilansowania śladu węglowego i w jaki sposób to bilansowanie się wykonuje. Czasami poszczególne firmy wypełniają jedynie ankiety, a niekiedy wykonuje się bilanse, pomiary. I właśnie ta niepewność danych bilansowych przekłada się na niepewność całej analizy.

Analiza śladu węglowego ma bezpośrednie przełożenie na biznes przez politykę klimatyczną UE. Wile przedsiębiorstw zmuszone jest do obniżenia emisji CO2 bądź poniesienia z tego tytułu wysokich kosztów np. w postaci zakupu zezwoleń do emisji CO2.

Dziś, kiedy firmy zobowiązane są do pozafinansowego raportowania i tworzą raporty CSR, element obliczania śladu węglowego jest najistotniejszym i najbardziej mierzalnym aspektem działań środowiskowych, wymaganych w tego typu strategiach.

Zapraszamy do odsłuchania wywiadu.

 

Szukaj

Zapisz się do newslettera