Trzech ekspertów, trzy perspektywy i problemy, które wkrótce mogą dotyczyć każdej instalacji objętej monitoringiem emisji.
Czy po wdrożeniu nowych wymagań wystarczy stwierdzić, że instalacja mieści się w zakresie BAT-AEL? Jak będzie oceniane dotrzymanie wartości dopuszczalnych emisji w normalnych warunkach eksploatacji? Jak kwalifikować emisje podczas rozruchu, zatrzymywania i awarii? I czy prawidłowy wynik analizatora zawsze oznacza, że końcowy raport emisyjny jest prawidłowy?
To pytania, które już dziś mają praktyczne znaczenie dla prowadzących instalacje, laboratoriów emisyjnych, administracji, inspekcji ochrony środowiska oraz dostawców systemów ciągłego monitoringu emisji.
Będą one również jednymi z najważniejszych tematów XVII Europejskich Warsztatów Emisyjnych PSLE, które odbędą się w Krakowie w dniach 26–29 października 2026 roku. Program wydarzenia obejmuje obrady eksperckie oraz część studyjną na terenie krakowskiej Ekospalarni.
Najważniejsze problemy tegorocznej edycji Warsztatów zapowiada rozmowa przeprowadzona przez Magdalenę Dziewęz ekspertami zajmującymi się pomiarami emisji, monitoringiem ciągłym oraz emisjami z instalacji termicznego przekształcania odpadów:
- Elwirą Chmielowiec-Karpowicz,
- Anną Palewicz-Łagojdą,
- prof. dr. hab. inż. Grzegorzem Wielgosińskim.
Celem rozmowy nie było wyczerpanie wszystkich zagadnień, lecz pokazanie, dlaczego właśnie teraz przemysł, laboratoria, administracja i dostawcy technologii powinni przygotowywać się do zmian.
BAT-AEL: czy górna granica zakresu nadal będzie wystarczającym punktem odniesienia?
Jednym z kluczowych problemów jest sposób ustalania dopuszczalnych wielkości emisji w pozwoleniach zintegrowanych.
Zmiany związane z wdrażaniem znowelizowanej dyrektywy IED prowadzą do odejścia od prostego traktowania górnej wartości zakresu BAT-AEL jako naturalnego i bezpiecznego punktu odniesienia.
Coraz większego znaczenia nabiera odpowiedź nie tylko na pytanie, czy instalacja mieści się w przedziale BAT-AEL, ale również:
- jaki poziom emisji jest rzeczywiście osiągalny przez konkretną instalację,
- jakie są techniczne i technologiczne uwarunkowania jej pracy,
- dlaczego nie jest możliwe trwałe osiąganie niższych poziomów emisji,
- w jaki sposób przyjęta wartość zostanie uzasadniona w dokumentacji i pozwoleniu.
Nie jest to wyłącznie problem organu wydającego pozwolenie. Konsekwencje będą dotyczyły prowadzącego instalację, projektantów, laboratoriów, dostawców urządzeń i systemów pomiarowych oraz wszystkich osób odpowiedzialnych za późniejsze wykazywanie zgodności z warunkami pozwolenia.
Podczas XVII Europejskich Warsztatów Emisyjnych jednym z oczekiwanych wystąpień będzie prezentacja przedstawiciela Ministerstwa Klimatu i Środowiska dotycząca zmian Prawa ochrony środowiska po implementacji IED2 oraz nowych zasad oceny zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji.
Decyzja KE: nowe zasady oceny dotrzymania wartości dopuszczalnych emisji
Drugim niezwykle istotnym zagadnieniem, na które podczas rozmowy zwrócono uwagę, jest przygotowywany przez Komisję Europejską akt wykonawczy ustanawiający metodę oceny zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji określonymi w pozwoleniu w normalnych warunkach eksploatacji.
W rozmowie temat ten został skierowany do Elwiry Chmielowiec-Karpowicz – wiceprezes Polskiego Stowarzyszenia Laboratoriów Emisyjnych i kierownik akredytowanego laboratorium ZEC Diagpom.
Dlaczego jest to tak ważne?
Ponieważ prawidłowa ocena zgodności nie kończy się na odczytaniu wartości wskazanej przez analizator.
Zgodnie ze zmienioną dyrektywą IED Komisja Europejska ma do 1 września 2026 r. przyjąć akt wykonawczy ustanawiający metodę oceny zgodności – w normalnych warunkach eksploatacji – z wartościami dopuszczalnymi emisji określonymi w pozwoleniu, zarówno dla emisji do powietrza, jak i do wody. Metoda ma obejmować co najmniej sposób wyznaczania zwalidowanych średnich wartości emisji oraz określać sposób uwzględniania niepewności pomiaru i częstotliwości przekroczeń wartości dopuszczalnych.
To oznacza, że nowe wymagania mogą mieć bezpośrednie przełożenie na sposób, w jaki wyniki pomiarów są:
- walidowane,
- uśredniane,
- przetwarzane,
- kwalifikowane,
- oceniane pod względem zgodności,
- a następnie raportowane.
I właśnie dlatego znaczenie nowej metody daleko wykracza poza samo laboratorium pomiarowe.
Dla prowadzącego instalację oznacza konieczność upewnienia się, że końcowa informacja o zgodności rzeczywiście wynika z prawidłowo przetworzonych danych.
Dla laboratoriów oznacza jeszcze większe znaczenie jakości pomiaru, właściwego określania niepewności oraz prawidłowej interpretacji wyników.
Dla administracji i WIOŚ oznacza potrzebę stosowania spójnych zasad pozwalających ocenić, czy warunki pozwolenia zostały rzeczywiście dotrzymane.
Dla dostawców CEMS i komputerów emisyjnych może oznaczać konieczność dostosowania sposobu przetwarzania i raportowania danych do nowych reguł.
Program XVII Warsztatów przewiduje właśnie analizę tego problemu: przygotowanie systemów pomiarów ciągłych do nowych unijnych przepisów dotyczących oceny wartości dopuszczalnych, proces przystosowania komputera emisyjnego do nowych zasad oraz pytanie o potrzebę wdrażania algorytmów zapisanych w PN-EN 17255-1.
To prowadzi do jednego z najważniejszych pytań całych Warsztatów:
Czy prawidłowy wynik uzyskany przez analizator wystarczy, aby końcowa ocena dotrzymania wartości dopuszczalnej emisji była również prawidłowa?
Niekoniecznie.
Pomiędzy wynikiem analizatora a końcowym raportem znajduje się cały system przetwarzania informacji.
Prawidłowy wynik analizatora nie zawsze oznacza prawidłowy raport
Pomiar wykonany przez analizator jest dopiero początkiem drogi danych emisyjnych.
Następnie mogą być one:
- przeliczane do warunków odniesienia,
- walidowane,
- uśredniane,
- kwalifikowane jako ważne lub nieważne,
- przypisywane do określonych stanów pracy instalacji,
- przetwarzane przez komputer emisyjny,
- zestawiane w raportach.
Błąd może więc powstać nie tylko w samym urządzeniu pomiarowym.
Jego źródłem może być konfiguracja systemu, algorytm, niewłaściwie przyjęte dane wejściowe, nieprawidłowe przeliczenie, niewłaściwe przypisanie statusu pracy instalacji albo brak spójności pomiędzy automatyką procesową a komputerem emisyjnym.
Dlatego wiarygodność monitoringu emisji powinna być rozpatrywana jako właściwość całego łańcucha danych, a nie wyłącznie pojedynczego analizatora.
To szczególnie ważne w kontekście nowych zasad oceny zgodności. Jeżeli na podstawie danych generowanych przez system ma być rozstrzygane, czy instalacja dotrzymuje wartości dopuszczalnych określonych w pozwoleniu, prawidłowość każdego etapu przetwarzania danych nabiera znaczenia prawnego, technicznego i środowiskowego.
NOC i OTNOC: kiedy instalacja pracuje w normalnych warunkach?
Nowa metoda oceny zgodności dotyczy wartości dopuszczalnych emisji w normalnych warunkach eksploatacji.
To powoduje, że jeszcze większego znaczenia nabiera prawidłowe określenie, kiedy instalacja znajduje się w:
NOC – Normal Operating Conditions, czyli normalnych warunkach eksploatacji,
a kiedy w:
OTNOC – Other Than Normal Operating Conditions, czyli warunkach innych niż normalne warunki eksploatacji.
Nie jest to tylko kwestia nazewnictwa.
Jeżeli ocena zgodności ma być dokonywana dla normalnych warunków eksploatacji, trzeba najpierw prawidłowo ustalić, które okresy pracy instalacji faktycznie są NOC.
Rozruch, stabilna eksploatacja, zakłócenie procesu, awaria urządzeń ochronnych czy zatrzymywanie instalacji mogą charakteryzować się zupełnie innym profilem emisji.
Zmieniają się temperatura, skład gazów odlotowych, warunki spalania, działanie urządzeń oczyszczających oraz funkcjonowanie systemów pomiarowych.
Od przyjętej klasyfikacji może natomiast zależeć sposób oceny wyników, kwalifikowania danych, dokumentowania zdarzeń i ostatecznie wykazywania dotrzymania warunków pozwolenia.
Podczas Warsztatów prof. Grzegorz Wielgosiński omówi OTNOC w odniesieniu do instalacji termicznego przekształcania odpadów, pokazując, jak zmienia się emisja podczas normalnej eksploatacji, rozruchu, odstawiania i sytuacji awaryjnych oraz jak w tych warunkach pracują systemy oczyszczania spalin i monitoringu emisji.
Właśnie tutaj prawo spotyka się z rzeczywistą pracą instalacji.
Francuskie doświadczenia z NOC i OTNOC
Problemy z jednoznaczną klasyfikacją stanów pracy nie dotyczą wyłącznie polskich instalacji.
Podczas Warsztatów Anna Palewicz-Łagojda i Stéphane Valette przedstawią doświadczenia i rozwiązania wypracowane we Francji, w tym podejście organizacji branżowych takich jak FNADE.
Ma to szczególne znaczenie dla spalarni odpadów. O ile w przypadku dużych źródeł spalania zagadnienia NOC i OTNOC są stosunkowo dobrze opisane, o tyle dla instalacji termicznego przekształcania odpadów nadal pozostają obszary wymagające jednoznacznej interpretacji.
Doświadczenia innych państw nie zastąpią krajowych przepisów ani warunków konkretnego pozwolenia. Mogą jednak pomóc w:
- identyfikacji punktów spornych,
- tworzeniu jednoznacznych procedur,
- projektowaniu odpowiedniej architektury CEMS,
- określeniu wymaganej dostępności i redundancji urządzeń,
- powiązaniu stanów pracy instalacji z wynikami pomiarów,
- przygotowaniu się do nowych zasad oceny zgodności.
CEMS i komputer emisyjny – czy system jest gotowy na nowe wymagania?
W kontekście decyzji KE szczególnego znaczenia nabierają systemy ciągłego monitoringu emisji i komputery emisyjne.
Jeżeli ostateczna ocena zgodności powstaje na podstawie danych przetwarzanych automatycznie, trzeba wiedzieć, co dokładnie dzieje się z wynikiem pomiaru od momentu jego uzyskania do chwili pojawienia się w raporcie.
Program Warsztatów przewiduje m.in. analizę:
- przygotowania pomiarów ciągłych do nowych unijnych zasad oceny wartości dopuszczalnych,
- procesu dostosowania komputera emisyjnego do nowych wymagań,
- możliwości wykorzystania algorytmów PN-EN 17255-1,
- działań, które można wykonać już teraz w celu zwiększenia wiarygodności raportowania,
- obszarów, w których nadal potrzebne są jednoznaczne wskazówki ustawodawcy,
- kryteriów określania normalnych i innych niż normalne stanów pracy instalacji.
To temat ważny zarówno dla operatorów instalacji, jak i dla dostawców systemów pomiarowych. Modernizacja systemu CEMS czy oprogramowania komputera emisyjnego wymaga czasu. Dlatego poznanie nowych zasad dopiero w chwili, gdy trzeba je zastosować, może okazać się zbyt późne.
Ekospalarnia: rzeczywista instalacja zamiast wyłącznie sali konferencyjnej
Jednym z wyróżników tegorocznej edycji będzie część studyjna na terenie krakowskiej Ekospalarni.
Uczestnicy będą mogli skonfrontować kwestie omawiane podczas wykładów z rzeczywistymi warunkami eksploatacyjnymi instalacji.
Będzie można zobaczyć, jak system ciągłego monitoringu współpracuje z instalacją, automatyką procesową i urządzeniami oczyszczania spalin oraz jak problemy związane z różnymi stanami eksploatacji wyglądają w praktyce.
Takiej wiedzy nie da się w pełni przekazać wyłącznie za pomocą prezentacji.
Dopiero obserwacja rzeczywistego obiektu pozwala lepiej zrozumieć m.in.:
- powiązanie danych procesowych z emisyjnymi,
- identyfikację stanów pracy instalacji,
- reakcję systemu na zmiany parametrów procesu,
- sposób działania urządzeń ochronnych,
- praktyczne ograniczenia techniczne i organizacyjne monitoringu.
Połączenie wykładu, analizy danych i rzeczywistej instalacji jest jednym z najważniejszych elementów tegorocznego programu.
Nie tylko pomiary ciągłe
Program wydarzenia obejmuje również problemy związane z pomiarami okresowymi, właściwym doborem aparatury oraz projektowaniem systemów monitoringu.
Uczestnicy będą rozmawiać m.in. o pomiarach N₂O, CH₄, SO₂ i stosunku NO₂/NO, właściwym doborze zakresów pomiarowych AMS, konsekwencjach prawnych badań prowadzonych w obszarze regulowanym, oznaczaniu udziału węgla biogenicznego oraz projektowaniu systemów monitoringu dla różnych rodzajów instalacji.
Tak szeroki zakres pokazuje, że wiarygodny monitoring emisji wymaga jednoczesnego uwzględnienia:
prawa, metrologii, technologii procesu, automatyki, systemów informatycznych i sposobu raportowania danych.
Dlaczego potrzebne jest spotkanie wszystkich stron?
Te same dane emisyjne są wykorzystywane przez różne podmioty, ale każdy z nich patrzy na nie z innej perspektywy.
Prowadzący instalację odpowiada za dotrzymanie warunków pozwolenia.
Laboratorium – za rzetelność wykonywanych pomiarów.
Dostawca CEMS – za prawidłowe działanie systemu.
Administracja ustala warunki pozwolenia, natomiast inspekcja ocenia ich przestrzeganie.
Problem pojawia się wtedy, gdy poszczególne strony inaczej interpretują:
- sposób wyznaczania wartości podlegającej ocenie,
- niepewność pomiaru,
- zasady walidowania wyników,
- początek i koniec NOC oraz OTNOC,
- unieważnianie danych,
- dokumentowanie rozruchów i zatrzymań,
- działanie komputera emisyjnego.
Nowa metoda oceny zgodności jeszcze mocniej pokazuje potrzebę wspólnego podejścia.
Warsztaty mają stworzyć przestrzeń, w której przedstawiciele przemysłu, laboratoriów emisyjnych, administracji, inspekcji oraz dostawców urządzeń i oprogramowania mogą skonfrontować swoje doświadczenia i wspólnie przedyskutować problemy, które dotyczą całego systemu monitoringu emisji.
Kto powinien uczestniczyć w XVII Europejskich Warsztatach Emisyjnych?
Warsztaty są skierowane przede wszystkim do:
- przedstawicieli zakładów przemysłowych i prowadzących instalacje,
- specjalistów odpowiedzialnych za ochronę środowiska i pozwolenia,
- laboratoriów wykonujących pomiary emisji,
- inspektorów WIOŚ,
- pracowników administracji wydającej pozwolenia,
- dostawców CEMS, AMS, komputerów emisyjnych i oprogramowania,
- projektantów i osób odpowiedzialnych za modernizację systemów monitoringu.
Szczególną wartością wydarzenia będzie możliwość przeanalizowania tych samych problemów jednocześnie z perspektywy prowadzącego instalację, laboratorium, organu kontrolnego, administracji oraz producenta systemu pomiarowego.
Dlaczego o tych problemach trzeba rozmawiać właśnie teraz?
Zmiany dotyczą nie tylko nowych wartości czy zapisów w pozwoleniach.
Dotykają całej drogi od ustalenia wymagania emisyjnego do odpowiedzi na pytanie:
czy instalacja rzeczywiście tego wymagania dotrzymuje?
Najpierw trzeba prawidłowo ustalić wartość dopuszczalną.
Następnie wykonać wiarygodny pomiar.
Później poprawnie przetworzyć dane.
Trzeba określić, czy instalacja znajdowała się w normalnych warunkach eksploatacji.
A na końcu – zgodnie z właściwą metodą – ocenić dotrzymanie wartości określonej w pozwoleniu.
Każdy z tych elementów jest ze sobą powiązany.
Dlatego XVII Europejskie Warsztaty Emisyjne PSLE będą dotyczyły nie tylko nowych regulacji, lecz przede wszystkim ich praktycznych konsekwencji dla instalacji, laboratoriów, organów i systemów pomiarowych.
Kraków | 26–29 października 2026 r.
Program obejmuje obrady eksperckie, dyskusje oraz część studyjną na terenie krakowskiej Ekospalarni.
Sprawdź szczegółowy program XVII Europejskich Warsztatów Emisyjnych i zarezerwuj miejsce.
Zapisy: XVII Warsztaty Emisyjne PSLE – CE2 Centrum Edukacji
Zapraszamy do wysłuchania inspirującej rozmowę z Inspirująca rozmowaz Elwirą Chmielowiec-Karpowicz,Anną Palewicz-Łagojdą i Prof. Grzegorzem Wielgosińskim.
Cała rozmowa już na naszym kanale: https://youtu.be/vST9F1w-4Zs
FAQ
Czym są Europejskie Warsztaty Emisyjne?
Europejskie Warsztaty Emisyjne to specjalistyczne wydarzenie poświęcone pomiarom emisji, monitoringowi ciągłemu, wymaganiom prawnym oraz praktycznym problemom związanym z oceną i raportowaniem emisji do środowiska. XVII edycja Warsztatów odbędzie się w Krakowie w dniach 26–29 października 2026 r. i połączy obrady eksperckie z częścią studyjną na terenie krakowskiej Ekospalarni.
Jakie zmiany związane z dyrektywą IED2 będą istotne dla prowadzących instalacje?
Jednym z kluczowych zagadnień jest sposób ustalania dopuszczalnych wielkości emisji oraz późniejszej oceny ich dotrzymania. Coraz większe znaczenie będzie miało nie tylko odniesienie do zakresu BAT-AEL, ale również uzasadnienie poziomu emisji możliwego do osiągnięcia przez konkretną instalację, z uwzględnieniem jej uwarunkowań technicznych i technologicznych.
Co oznacza BAT-AEL?
BAT-AEL (BAT-Associated Emission Levels) to poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami BAT. Są one określane w konkluzjach BAT i stanowią istotny punkt odniesienia przy ustalaniu warunków emisji dla instalacji objętych pozwoleniem zintegrowanym.
Czy górna wartość zakresu BAT-AEL może być automatycznie przyjmowana jako wartość dopuszczalna emisji?
Podejście do ustalania dopuszczalnych wielkości emisji zmienia się wraz z wdrażaniem nowych wymagań IED. Istotne staje się wykazanie, jaki poziom emisji jest rzeczywiście osiągalny przez konkretną instalację i z czego wynika przyjęta wartość. Dlatego samo odwołanie się do górnej granicy zakresu BAT-AEL może nie wyczerpywać kwestii wymagających analizy i uzasadnienia.
Na czym ma polegać nowa metoda oceny zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji?
Zmieniona dyrektywa IED przewiduje ustanowienie przez Komisję Europejską metody oceny zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji określonymi w pozwoleniu w normalnych warunkach eksploatacji. Ma ona obejmować m.in. sposób wyznaczania zwalidowanych średnich wartości emisji oraz uwzględniania niepewności pomiaru i częstotliwości przekroczeń.
Czym różnią się NOC i OTNOC?
NOC (Normal Operating Conditions) oznacza normalne warunki eksploatacji instalacji. OTNOC (Other Than Normal Operating Conditions) odnosi się natomiast do warunków innych niż normalne warunki eksploatacji. Rozróżnienie tych stanów jest istotne m.in. przy kwalifikowaniu danych emisyjnych oraz ocenie zgodności z wymaganiami określonymi dla normalnej pracy instalacji.
Czy rozruch i zatrzymywanie instalacji są zaliczane do NOC czy OTNOC?
Rozruch, zatrzymywanie oraz określone sytuacje zakłóceniowe i awaryjne mogą wiązać się z warunkami innymi niż normalna eksploatacja. Ich prawidłowa kwalifikacja wymaga jednak uwzględnienia przepisów, warunków pozwolenia oraz specyfiki konkretnej instalacji. Jednym z tematów XVII Europejskich Warsztatów Emisyjnych będzie właśnie praktyczne określanie granic pomiędzy NOC i OTNOC.
Dlaczego prawidłowy wynik analizatora nie zawsze oznacza prawidłowy raport emisyjny?
Dane z analizatora przed pojawieniem się w końcowym raporcie mogą być przeliczane, walidowane, uśredniane, kwalifikowane oraz przypisywane do konkretnych stanów pracy instalacji. Na końcowy wynik wpływa więc nie tylko sam analizator, ale cały łańcuch przetwarzania danych – od pomiaru, przez automatykę i komputer emisyjny, aż po raportowanie.
Co to jest CEMS i jakie znaczenie ma w monitoringu emisji?
CEMS (Continuous Emissions Monitoring System) to system ciągłego monitoringu emisji. Umożliwia ciągły pomiar określonych parametrów i substancji emitowanych przez instalację. Jego prawidłowe funkcjonowanie ma kluczowe znaczenie dla wiarygodności danych wykorzystywanych do oceny pracy instalacji i wykazywania zgodności z wymaganiami emisyjnymi.
Czy komputery emisyjne będą wymagały dostosowania do nowych zasad oceny zgodności?
Nowe zasady mogą mieć wpływ na sposób walidowania, uśredniania, kwalifikowania i raportowania danych emisyjnych. Dlatego operatorzy instalacji oraz dostawcy systemów powinni przeanalizować, czy stosowane obecnie algorytmy i konfiguracje komputerów emisyjnych będą odpowiadały przyszłym wymaganiom.
Jakie znaczenie dla systemów monitoringu emisji ma norma PN-EN 17255-1?
PN-EN 17255-1 odnosi się do systemów pozyskiwania i przetwarzania danych wykorzystywanych w monitoringu emisji ze źródeł stacjonarnych. W kontekście nowych zasad oceny zgodności istotnym zagadnieniem staje się sposób wykorzystania określonych w niej rozwiązań i algorytmów w systemach przetwarzających dane emisyjne.
Kogo dotyczą zmiany w zasadach oceny i raportowania emisji?
Zmiany są istotne nie tylko dla laboratoriów emisyjnych. Powinni się nimi zainteresować również prowadzący instalacje, specjaliści ds. ochrony środowiska, administracja i organy kontrolne, projektanci instalacji oraz producenci i dostawcy CEMS, AMS, komputerów emisyjnych i oprogramowania.
Jak przygotować system monitoringu emisji do nowych wymagań?
Warto przeanalizować cały łańcuch danych – od pomiaru i danych procesowych, przez ich walidację, przeliczenia i uśrednianie, aż po kwalifikację stanów pracy oraz raportowanie. Istotna jest również weryfikacja komunikacji pomiędzy systemami pomiarowymi, automatyką procesową i komputerem emisyjnym.
Jakie tematy będą omawiane podczas XVII Europejskich Warsztatów Emisyjnych?
Program obejmuje m.in. nowe zasady oceny zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji, BAT-AEL, NOC i OTNOC, systemy CEMS i komputery emisyjne, algorytmy PN-EN 17255-1, pomiary okresowe i ciągłe, dobór aparatury oraz praktyczne problemy związane z wiarygodnością danych emisyjnych.
Kto powinien wziąć udział w XVII Europejskich Warsztatach Emisyjnych?
Wydarzenie jest skierowane m.in. do przedstawicieli zakładów przemysłowych, specjalistów ds. ochrony środowiska, laboratoriów emisyjnych, administracji, inspekcji ochrony środowiska, projektantów oraz dostawców systemów CEMS, AMS, komputerów emisyjnych i oprogramowania.
Gdzie i kiedy odbędą się XVII Europejskie Warsztaty Emisyjne?
XVII Europejskie Warsztaty Emisyjne odbędą się 26–29 października 2026 r. w Krakowie. Program obejmuje część konferencyjno-warsztatową oraz część studyjną na terenie krakowskiej Ekospalarni.
Dlaczego warto uczestniczyć w Europejskich Warsztatach Emisyjnych 2026?
Warsztaty pozwolą spojrzeć na nowe wymagania jednocześnie z perspektywy prawa, pomiarów, eksploatacji instalacji, automatyki i systemów raportowania. Dodatkową wartością będzie możliwość wymiany doświadczeń pomiędzy przemysłem, laboratoriami, administracją, inspekcją oraz dostawcami technologii, a także skonfrontowania omawianych zagadnień z rzeczywistą instalacją podczas części studyjnej.
Masz pytania? Zadzwoń. Chętnie udzielimy odpowiedzi.
Zapraszamy do CE2 Centrum Edukacji – skorzystaj z naszej oferty szkoleń rozwijających wiedzę i umiejętności – z kategorii Badania środowiskowe – CE2 Centrum Edukacji