Warszawa
17 Lutego 2012
Warszawa
17 Lutego 2012
Warszawa
17 Lutego 2012
Warszawa
17 Lutego 2012
Warszawa
22 - 24 Lutego 2012
Nasilające się zmiany klimatyczne ukierunkowują instytucje przygotowujące i opiniujące, a także polityków na myślenie w szeroko rozumianych kategoriach środowiskowych. Dotychczas mechanizmy ochrony środowiska w sporej części miały charakter subiektywny, gdyż nie niosły za sobą bezpośrednich tak znaczących skutków finansowych jak obecne przepisy dotyczące ograniczania emisji gazów cieplarnianych, czy też racjonalizacji zużycia zasobów naturalnych (pomijając oczywiście sytuacje nieprzestrzegania prawa). Aspekt finansowy wymusza stosowanie precyzyjnych jednoznacznych mechanizmów prawno-technicznych do realizacji ww. przepisów. Problemy, które mogą się pojawić także na drodze niezrozumienia zapisów prawnych lub ich niejednoznaczności w konsekwencji mogą doprowadzić do nierównej konkurencji w rozumieniu rynkowym.
Konsekwencją zmiany zapisów prawnych jest konieczność opracowania przez operatorów jednoznacznych metodyk monitorowania, na podstawie, których określą oni niepewność oszacowania zużycia paliwa a także wyznaczenia emisji CO2. W myśl projektu nowej decyzji Komisji Europejskiej (KE) dotyczącej zasad monitorowania w drugim okresie funkcjonowania SHE tzn. w latach 2008-2012, mówimy o niepewności rozszerzonej. Pojawiają się więc następujące praktyczne problemy wynikające z przytoczonych pobieżnie zapisów prawa: jak będzie wyglądała metodyka, a dokładniej zezwolenie na uczestnictwo w SHE, jak okreąlić ww. niepewność oraz co właściwie będzie podlegało weryfikacji przez jednostki uprawnione?
W myśl projektu nowej decyzji KE: "W trakcie procesu weryfikacji, weryfikator sprawdza prawidłowość stosowania zatwierdzonej metodyki monitorowania, ocenia sposób zarządzania niepewnościami i zmniejszanie pozostających niepewności za pomocą stosowanych przez operatora instalacji procedur zapewniania jakości i kontroli jakości". Jednakże jak to połączyć z definicją raportu zweryfikowanego z projektu ustawy?
Zagadnienia te są dokładnie omawiane na szkoleniach organizowanych przez CE2 Centrum Edukacji. W myśl obecnych kryteriów weryfikacji określonych w pkt. 6 rozporządzenia w sprawie sposobu monitorowania..., dokładniej podpunktu 6.1.3 sprawdza się czy przyjęta metodyka pozwala osiągnąć wymagany poziom dokładności. Poziom dokładności jest zdefiniowany natomiast w pkt. 12 określa metodykę ustalania danych dotyczących rodzaju instalacji i źródeł w ramach instalacji, wskaźników emisji oraz współczynników utleniania lub konwersji w zależności od wielkości emisji z danej instalacji. W zakresie dotyczącym określania ilości paliw i surowców obowiązuje zasada, im wyższa liczba tym dane powinny być określane z mniejszą niepewnością pomiarową. Natomiast w przypadku wskaźników emisji oraz współczynnika utleniania poziomy dokładności określają metodę pozyskania informacji odpowiednia na temat jakości paliwa oraz procesu spalania. Literki a lub b określają poziomy równoważne. W zależności od metody, jaką operator chciałby określać emisję CO2 przyjmuje on metodę określania ilości paliwa bez uwzględnienia pośredniego etapu składowania (metoda a) lub z (metoda b). W tabeli poniżej zamieszczono przykładową kombinację poziomów dokładności dla elektrociepłowni emitującej ponad 500.000 Mg CO2. Poziom dokładności oznaczony cyfrą 3 mówi o tym, iż niepewność pomiarowa nie przekracza 2,5 % (metoda a) oraz 2,0% (metoda b). Oznaczony cyfrą 4 oznacza, iż niepewność pomiarowa określania zużycie paliw płynnych w metodzie a nie przekroczy 1,5% a w metodzie b nie przekroczy 1,0%.
| Poziomy dokładności |
|||
| Dane | węgiel | biomasa | olej opałowy |
| PARAMETR DZIAŁALNOŚCI (DO) | 3a/3b | 3a/3b | 4a/4b |
| WARTOŚĆ OPAŁOWA (DZ) |
3 | 3 | 3 |
| WSKAŹNIK EMISJI (WECO2) |
3 | - | 3 |
| WSPÓŁCZYNNIK UTLENIANIA (Wutl.) |
2 | - | |
Przedstawione kryterium wymaga spełnienia określonych kryteriów nadzoru nad układami pomiarowymi, aby tą niepewność ograniczać i nie dopuścić do sytuacji braku wiarygodności wyników pomiarowych zgodnie z zalecaniem obecnie obowiązującego rozporzśdzenia jak i nowych wytycznych KE. Analiza niepewności i jej zmienności w czasie stanowi dla Operatora narzędzie doskonalenia systemu nadzoru nad aparaturą kontrolno pomiarową (AKP). Pokazując równocześnie ryzyka, które towarzyszą w tym przypadku procesowi przede wszystkim zakupu (i/lub zużycia) paliwa.
Magdalena Dziewa
Dyrektor ds. Szkoleń i Opracowań, CE2 Centrum Edukacji
Wiktor Krawczyk
Weryfikator Emisji Gazów Cieplarnianych, DNV - Det Norske Veritas